Gidemiyorum Şiiri - Özcan Kurt

‎GİDEMİYORUM
‎
‎Cem-i Cümle biriz, yoktur farkımız,
‎Zaten alev ateş, yanar özümüz,
‎Küllerinden doğar, yeter azımız,
‎Zalimin ardına, düşemiyorum..
‎
‎Taa.! Elesten gelir, firkat sancısı,
‎Aramak dünyada, bundan gayrısı,
‎Teselli bulur can, özler aslını,
‎Yare, özümü ben, diyemiyorum,
‎
‎Bir meçhul diyardan, çıkıp gelmişim,
‎Kısılıp dünyada, naçar kalmışım,
‎Üryanım sılada, kaldı, yarımım,
‎Bırakıp kürkümü, dönemiyorum.
‎
‎Yaprak yere düşer, evren titrermiş,
‎Kör bellediğin o, bakar görürmüş,
‎Balların içine, acı gizlenmiş,
‎Damladan, deryayı, seçemiyorum.
‎
‎Küsüp darıldığım, benim yansımam,
‎Kırıp dökmem  ama, susmam haklıysam,
‎Ezilmeden küpte, şarap olamam,
‎Hayır vardır, şerre, yoramıyorum.
‎
‎Dost elinden, elim, ayağım kestim,
‎Özvecan inan ki, dünyadan,  geçtim,
‎Ben kendimi, çekip, kendimden sildim,
‎Ne çare mülküme, gidemiyorum..
‎
‎
‎
‎