Gidemedin Şiiri - Saliha Eroğlu

Geldin
Kapıyı çalmadın hatta
Rüzgar gibi aralandı içimde bir yer

Öyle bir geldin ki
Ev toparlanamadı ardından
Bir fincanı iki kişi tutar gibi
İki gölge düştü masaya

Gitmekten söz ettin sonra
Bavul kelimesi dolaştı dudaklarında
Ama fermuar kapanmadı
Bir cümle hep yarım kaldı
“Ben artık…”

Gittin sandım
Perdeler kımıldamadı oysa
Ayakkabının izi hâlâ kapının önünde
Sesin su ısıtıcısının buharına karışıyor sabahları

İnsan bazen gerçekten gitmez
Vücut uzaklaşsa da
Alışkanlık kalır

Sen de öyle yaptın
Eşiği geçtin
Ama içimdeki odalardan
Anahtarı almayı unuttun

Şimdi ne tam buradasın
Ne de tam yoksun
Bir koltuk hep sana dönük
Bir cümle hep sana açık

Geldin
Gidemediğin için mi kaldın
Yoksa ben bırakmadığım için mi

Bilmiyorum…