Gideceksen öyle git,
Sönmüş bir mum gibi değil,
Güneşi ceketinin cebinde taşıyarak...
Toprak seni çağırdığında yorgunluktan değil,
Doymuşluktan dönmelisin yüzünü ona.
Yetmiş mi dedi kadran? Varsın desin.
Saatler eskir, takvimler sararır,
Ama senin içindeki o çocuk hâlâ taze,
Sen bitmedikten sonra, hayat biter mi hiç?
Bayrağı çekeceğin o kaçınılmaz an geldiğinde,
Dizlerin titreyerek değil, göğsünü gere gere;
"Gördüm, sevdim, yandım ve her anını içtim" demelisin.
Yarım kalmış bir hikaye değil,
"Yaşadım ulan dibine kadar!" diye inlemeli o sessiz veda...
Ahmet Gürkan
Ahmet GürkanKayıt Tarihi : 22.2.2026 21:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!