İki ana sıkışmış sanma sakın.
Yıkılsa direkleri arşın.
Nasıl rahatlar bilseniz içim.
Rüzgâr saklanmamalı, susmamalı.
Kaldırımlar uygun adım.
Her yer bana uzak sokak, cadde, şehir.
Hangi gece koynumda kalsa soluk benizli.
Bir ihanet içinde kaldı her biri.
Önce bulut kararır sonra yatağımdaki yüz.
Sevilmek yetmez birçoğuna,
Gelmez akıllarına yürekten sevmek.
Gerekçedir karanlık ihanete,
Güneşi örten onun yüzü.
Yaprak kımıldamıyor hayata,
Olsun be en iyisi yalnızlık.
Kenan GEZİCİ 12/09/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 09:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!