Çocukluğunu özleyenlere ithaf olunur.
Düşündükçe insan, bazen eskilere dalıyor,
Kimi hatıralarına hala hayran kalıyor,
Kimi zaman da üzüntüye gark oluyor,
Ömür kotası yavaş yavaş doluyor...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta