Günlerimiz geçti böyle hayal meyal.
Yaşadığımız olsaydı keşki rüya.
Düşmedi önümüze rüyamızdaki gül.
Gördüğümüz bir düştü, heves kırılınca.
Ne bayram sabahımız.
Nede en mutlu anımız.
Haddini bilmezmiş hayallerimiz.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu iki dünya arasında sıkışmışlık, “Araf” kelimesiyle metafizik bir duruşa dönüşür. Hayaller “kilitli ve gizli” tanımlamasıyla, bastırılmış umutlara işaret eder.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta