Güneş doğmuş gerçeklere,
Balçık ile sıvanmaz ki.
Bedel için paran mı var,
Ağan sana bel bağlamış! Git Memet.
Muhtaçları sevindirmek
Sevap yazar kitaplarda.
Yahyalara para lâzım,
Belli ki, başları darda! Ver Memet.
Sofrasında yalnız bal var,
Kaymaksız hiç tadı yokmuş.
Senin çıkın daha zengin,
Umut fakirin ekmeği! Ye Memet.
Ömer öldü yıllar önce,
Adalet mi kaldı artık?
Ötesini karıştırma,
Asi olma Ankara’ya! Al Memet
Kurulmuş bir düzen var bak,
Tıkır tıkır dönüyor hep.
Sokma burnunu her şeye,
Kazaya kurban gidersin! Sus Memet.
Kabul olmaz duaların,
Amin deme hiç boşuna.
Senin hiçbir söz hakkın yok,
Sıktın artık Ankara’yı! Kes Memet.
Mart 2003
Kayıt Tarihi : 14.7.2006 15:16:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!