Gerçek Sevgi Şiiri - Baki Ortak

Sevmek
yan yana olmak değildir,
aynı sofraya oturmak,
aynı fotoğrafa sığmak hiç değildir.

Sevmek,
kalabalıklar içinde tek başına kalmayı göze almaktır bazen,
bir sesin yankısını yıllarca içinde taşımaktır.

Sevmek ne cemâl görmek ne yâr ile hem-demlik
Ne yan yana durmaktır ne gözde kalan benlik
Bir adın ateşidir gönülde sönmez olan
Görmeden bilmeden de sürer bu derin dirlik

Görmek de değildir sevmek;
göz alışır çünkü,
bakış körelir zamanla.
Ama yürek…
yürek kör olmaz.

Uzaklık ölçü değildir sevgiye,
kilometreler susar,
hasret konuşur.

Uzaklık araya girmez gönül bağını çözer mi
Hasret dile gelince susar zamanın resmi
Bir nefes gibi içte dolaşır adı yârin
Ne el ister bu sevda ne de vuslatın cismi

Sevmek;
dokunmadan sarılabilmektir,
bir elin sıcaklığını
hiç değmeden hissetmektir.

Gece olur,
herkes uyur,
bir tek o uyanıktır içimde.
Adını anmam,
ama kalbim bilir.

Sevmek dokunmak olmaz temas ister mi her an
Bazen bir susuş yeter bazen sessiz bir zaman
Bir bakış düşmeden de yanar kalpte muhabbet
Aşk ateşi yanarken küle dönmüştür mekân

Sevmek;
“İyi misin?” sorusunu
duymadan cevaplamaktır.
Bir iç çekişten anlamaktır
derdini.

Gülüşünü görmeden
mutlu olabilmek,
gözyaşını silmeden
acısını paylaşabilmektir.

Nice geceler geçti adınla uyandığım
Ne düşte gördüm seni ne de sesini duydum
Lâkin yüreğimdedir varlığının nişanı
Ben sensizliğe rağmen yâr seni hep yaşattım

Sevmek fedakârlık değildir sadece;
sabırdır,
susmaktır,
beklemektir.

Ve bazen
hiç kavuşmamayı bile
sevmektir.

Çünkü gerçek sevda
elde edilenle değil,
yürekte taşınanla ölçülür.

Gerçek sevda budur ki elde olmayan kıymet
Ne gözle ölçülür bu ne sözle biter hâlet
Gönülde yaşar aşkın görünmez hakikati
Görmeden sevmek imiş aşkın özü nihayet

İşte bu yüzden
sevmek;
uzakta olsa bile,
görmeden,
dokunmadan,
yüreğinde yaşatabilmektir.

Ve bunu bilenler bilir ki
sevda
bedende değil,
ruhta büyür.

Ben bunu
yüreğimin en derin yerinden yazıyorum,
bir kul olarak,
bir sevdaya şahitlik eder gibi…

Adım mühim değil,
sözüm kalsın,
yüreğim şahit olsun.

Mahlasım Kul Ortak’tır
ve ben derim ki:
Bu dizelerin sonunda
sessizce eğiliyorum hakikatin önünde.

KUL ORTAK