bakışlarımızın çok uzağında gönül verdiklerimiz.
yalnızlığımızın soğuk birikintisinde.
her yüz, her beden, yokoluşun hasta bakıcısı, uzaklığın genç bekçisi...
dağılmayla mücadele eden düşüncemizin çığlığında, yankısı kalıyordu bağrışmalarımızın.
dirençle hayatta kalmaya çalışıyorduk.
ve kimi zaman hayatta kalmanın verdiği bedelleri ödüyorduk...
Seni bildim bileli,
ey balçık dünya,
başıma nice belâlar geldi,
nice mihnet, nice dert.
Seni sırf belâdan ibaret gördüm,
seni sırf mihnetten, dertten ibaret.
Devamını Oku
ey balçık dünya,
başıma nice belâlar geldi,
nice mihnet, nice dert.
Seni sırf belâdan ibaret gördüm,
seni sırf mihnetten, dertten ibaret.



