Gelmesin Kul Başına Şiiri - Mustafa Hoşoğlu

Gelmesin Kul Başına

Güzellikte eşi yok, huyu düşman başına,
Aşkı felaket olur, gelmesin kul başına!

Bıraktığı izleri tam bir asır silemez.
Bin cesaretim olsa biri dile gelemez!

İnanın merak ettim, aklından neler geçer?
Kalbini bilen olsa uzaktan meler geçer.

Bir ordu talip olsa hepsini eler geçer,
Önüne surlar diksen bakışı deler geçer,

Ben çoktan vazgeçtim de yüreğim dinlemiyor,
“Kuyruklu bela” dedim, beni hiç anlamıyor.

Benzine yaklaştırma elindeki ateşi!
Ocakları söndürür, neylersin böyle eşi?

O yârin hırçınlığı aşkında saklı imiş,
Kalbime bakan gözü meğer çok farklı imiş,

Gazabına uğrayan kırk gün yolu bilemez,
Bu, kara sevda imiş kimse çare bulamaz.

Bolluk içinde gezer yine de arar durur
Ayı eline versen güneşi sorar durur.

Şaşırdım kaldım dostlar; böyle inat olamaz!
Bu gönül senin dedi; bir başkası çalamaz.

Mustafa Hoşoğlu
12.02.2026