gök kubbe altında
güneş doğmadan üzerimize
geceleri ay somurtmadan
gündüzleri kara bulutlar çatmadan kaşını
gözlerimizde şimşekler çakmadan
gönülden gönüle hasret
sular seller gibi akmadan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




karanlığa sızan ışığın aydınlığına umutlanıp
hadi ver elini gidelim buralardan desem
ardına bakmadan gelirmisin.
yüreğinize sağlık.. çok güzel
insan sevdiğinden,güvendiğinden diler bunu aslında yüreğin sevgiyle sınavıdır.karşılığı güvendir.kalem sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta