Elimi ayağım kökten kesseler
Sürünüp yerlerde sana gelirim
Mezarım üstüne marmar bassalar
Çıkaram mezardan yine gelirim
Keseler kökümüzü bizi assalar
Çölde bir bir canımızı alsalar
Dört yüz bin nüfüsten elli kalsalar
Tutup ellerini yine gelirim
Havarıc alırsa dört bir yanını
Zalimler akıtsa temiz kanını
Millet yok yanında alsa canını
Duşmanı kesmeye kana gelirim
Duşman yolum kese olursa uzak
Geldiyse ateşin üstüne tozak
Gerek biz duşmanın efkarın bozak
Kardeş bacı toplum cana gelirim
Bir yıl on yıl olsa bir gün dönerem
Gemli kalesinde bende konarıam
Gördüğüm dostuma sohbet sunarım
Ekmeği lezzetli dana gelirim
Atrafıye topnen asker yığarsa
Toprağına duşman ayağ basarsa
Duşman bana yolda mezar kazarsa
Vıra kıra kendim hana gelirim
Bir yer beni sığmaz gönlüm açmıyor
Dünya cennet sensiz cana geçmiyor
Bedenim çıkarttım nefsim köçmiyor
Bir dari bir kemik ona gelirim
Adın gelse gözüm dolukup ağlar
Başımıza gelen cıhanı dağlar
Dediler yaranı dokturdu sağlar
Köyden köye kona kona gelirim
BABAOĞLU sesler bütün alemi
Çekip düzdük bugün türlü elemi
Yazdı her derdini durmaz kalemi
Ben senin çocuğun anne gelirim
Kayıt Tarihi : 25.2.2026 21:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiirin hikâyesi, şairin haksızlıklardan dolayı şehrinden göç etmesi ve şehrine, Allah'ın izniyle toprağına ve toprağına döneceğini seslenmesidir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!