Sakalllı bebeğin gülüşü kapladı yer yanı
Her sokak arası tüğ
Ve güleç kıyamet farikası
Öldürür uykunun erdemini
Sancıları kendinedir ağlar bir başına bebek
Göbeğinin ortasında kordon artığı sıcak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta