Sevgi buhar oldu, damlası aşk...
Yalanla gıybet misali, kendi kendini yiyen yılan oldu.
Kuraklık çöktü aşk'a sevgiye...
Sağanaklar gerek temizlenip yeşermeye...
Eskiler çok düşünür öz konuşurdu.
Şimdiler düşünmeden yaygara koparır.
Aşk buhar oldu göğe uçtu,
bize kalan bir anlık suçtu,
buharı gelecek bahara verdik.
Söyler bu feryadı ben gördüm,
Sevgiler bir çiçek dedik, onuda aşka kurban ettik.
Aşkı yaşamayı bile beceremeden sevgiye mezar kazdık.
Bereketli yağmurların yerini, kaybolan sevginin gözyaşları aldı.
Bir damla bir damla daha, aşk sular altında kaldı.
Aşk buhar oldu göğe uçtu,
bize kalan bir anlık huştu,
buharı gelecek baharlara verdik.
Söyler bu feryadı ben gördüm,
Ne sevgiyi geri alabildik, ne aşkı yaşayabildik.
Söyler bunu böyle gördü, gördüğünü de görmezden gelemezdi.
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 10:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Aşk ve sevgi hakkında içimden geçenleri yazdım. Zamane şarkılarına dalarken böyle bir düşünceye vardım.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!