Gelecek Şiiri - Kaan Yildiz

Belki bir sabah uyandığında başkoyduğun umuduna bakıp
Lanet edersin dününe bugününe ve geleceğine
Yırtık acılarınla sokağa fırlayıp
Umutlarından kaçmayı düşünürsün
Sonra bir yitik umutlar gemisine binip
Gidebileceğin en uzak yere gitmek istersin
Hiçbir şeyi almadan yanına
Beraberinde hiçbir anı dolaştırmadan öylece sarhoşlar gibi
Çekip gitmek istersin
Belki bir sabah uyandığında ben düşerim aklına
Başkoyduğun geleceğe bakarsın beni ararsın yüz hatlarında
Gözlerinde heryerinde
Ama yoktur ne bir iğrenç geçmiş kokusu teninde
Nede nefesinde yaşanmışlığın bıraktığı o hasret kokusu
Çekmek istersin benmişcesine umutlarını bedenine
Kendinden utanırsın geçmişinden utanırsın
Sarılamazsın bugününe
Tiksinirsin kendinden geleceğinden her şeyinden.
Dalarsın tekrardan şimdileri yaşamaya
Milyonlarca ben dolaşırım yatağında beyninde vucudunda
Her şeyde ben olurum artık sen
Yalnızlığında bile ben varımdır gözlerinde
Anılarım acıta acıta eskitir seni
Günbegün gününü öldürür
Arkana baktığında günde
Benden başka bir şey yoktur
Belki bir sabah uyandığımda
Sen bana bakıyor olursun anılarınla
Ben anılarımı kendime çekerim
Anılarımla oynarım saatlerce
Her şeyi unuturum sen olurum
Gözlerindeki beni gördükce daha bir ben sarılırım sana
Daha çok sen olurum kendi içimde
Yüzümdeki senle tanrılara meydan okurum
Almayın yaşanmışlığımı diye
Sen masumca bendeki sana bakarsın
Yalvarırcasına gitme dersin
Beni benimle bırakıp gitme dersin gözlerinle
Beni de al sana dersin
Tanrılar söz verir
Öbür tarafta yine sen o
O da sen olacak diye
Ve yüzümde senin gülümseyişinle ölürüm ben….