zencefil kokulu çocukluk günlerimdi canımı acıtan
amansız duyguları yüreğime yansıtan
sabahları yeni bekleyişlerle uyanıp
akşamları yastığı yaşla dolduran
büyük bir pişmanlıktı benim için büyümek
her geçen gün yeniden terkedilmek
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta