Geleceğin nefesi Şiiri - Dağlar Özügüç

Zaman avucuna aldığın su gibidir
Sen tutmaya çalıştıkça o akıp gidiyor
Akıyor sular toprakta tohum çatlatıyor
Eğil bir bak heba olmasın hikmeti sevginin
Bir zerresi bile hoyrat korkulara savrulmasın
Çünkü sevgi, görünmez geleceğin nefesidir,
Değdiği yerde kurak kalpler yeşerir
Bir damla merhamet düşse gönül toprağına,
Nice suskun tohumlar uyanır, kader değişir.
Sevgi bazen görünmeyen bir gül kokusudur
Ya da gönül toprağına düşen ilahi bir yağmurdur;
Değdiği yerde kurumuş kaderleri bile yeşertir.
Nice kalpler var ki bir damla şefkat bekler,
Nice ruhlar var ki sihirli bir sözle dirilir yeniden.
Bir gülün kokusu nasıl sararsa bütün bahçeyi,
Sevgi de bir gönülden doğar, âlemi dolaşır.