Geldin mi Gerçekten Şiiri - Hamit Atay

"Geldin mi Gerçekten?"
Geldin mi gerçekten?
Yoksa ben mi hayal ettim seni,
Bir sessizliğin tam ortasında,
Kalbimin en kuytusunda?

Çünkü…
Alıştım ben yokluğa,
Dizelerle doldurmayı öğrendim eksik yanlarımı.
Kendimi sevmeyi öğrendim önce,
Kendime yetmeyi…
Ve şimdi sen çıkageldin
Hiç eksilmeyen bu bütünlüğe dokunmaya.

Ne tuhaf...
Kalbim ürkek —
Ama sevinçle değil, temkinle çarpıyor.
Çünkü ben,
Artık gelenin niyetine bakarım önce,
Gözlerine değil sadece,
Sözlerine değil,
Gidişlerine bakarım…

Ben, kendime döndüm uzun zaman önce.
Birinin gölgesine değil,
Kendi ışığıma yürümeyi seçtim.
Yorgunum, evet.
Ama küsmüş değilim hayata.
Sadece, her “geliyorum” diyene
Kapı açacak kadar inançsız değilim artık.

Ama sen…
Farklı mıydın biraz,
Yoksa ben mi öyle görmek istedim seni?
Bakışların biraz geç kalmış bir adamın bakışı gibiydi.
Yaralı, ama umutlu...
Sen de düşmüşsün belki birkaç kez,
Ve şimdi ayakta kalmayı öğrenmişsin
Tıpkı benim gibi.

Ben ne mi isterim bir aşktan?
Bir kol değil omzuma yaslanacak,
Bir yürek isterim,
Benimkine eşlik edecek kadar sessiz,
Yanımda yürüyecek kadar cesur...

Bak, kolay değil bu kalbe dokunmak.
Bu kalp çok şey gördü.
Yalandan güller,
Tuzla karışık öpüşler,
Sahte “hep seninleyim” sözleri…
Bu yüzden yaklaşırken hafif konuş,
Gürültü yapma, korkar.
Ama dinlersen kalbimi,
En güzel şarkıyı fısıldar sana.

Ben şiirle sararım sevdiğimi,
Her sözcüğümde bir damla özen vardır.
Eğer sen de sözcüklere değil
Yüreğe odaklanırsan,
İnan, birlikte yazabileceğimiz uzun bir hikâye olabilir…

Ama…
Eğer kalmaya niyetin yoksa,
Yalnızca dokunup gideceksen,
Sana içimde yer yok.
Ben artık kısa misafirlere değil,
Kök salacak yüreklere açığım.

Ben seni sevmeye korkmuyorum,
Ama kendimi kaybetmeye hiç niyetim yok.
O yüzden soruyorum:
Geldin mi gerçekten?
Yoksa ben, yine kendi şiirimi mi dinliyorum?

🖋️

Şiir Hamit Atay..30.07.2025

GELDİNMİ