..........................Ahmet Erdem’e...
Rüzgara bırakmışsın,esen kaküllerini,
Semaya uzatmışsın, açılan ellerini,
Gönlündeki sevgiler,gerçeği bulmak için,
Gitlere karışmışsın, ararsın gellerini.
Bir muamma vehimle,sevginin toprağında,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
