Şile'de, Karadeniz'in fırtınasına hakimdim
Sessizliğime yenildi fırtına, ilk zaferim buydu.
Yağmur yağana dek duygularım benim esirimdi,
Gözlerim yağmurla ortak olunca farkettim
Bende ki de garip bir huydu.
Zifiri gece karanlığına aldanıp yürüyemediğim yolları
Farkettim ki yakınmış yarınlarım, gel-git yapmak istememiştim.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta