Kimi zaman bir, hiçbir şey için yalnız kalır insan.
Şehrin ıssız kalabalığında boğulası gelir.
Bilinçsiz yollarda, hep aynı simaçlarla;
Farklı yaşamlar içinde sadece bir dinginlik arar.
İskelede bir balıkçı teknesi düşün,
Işığı, yosun kokusu gözlerimi kamaştırıyor.
Üstüm, başım is kokusu.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta