Önce sol yanımda incecikten başladı.
Bir anda beşik gibi salladı.
Elbette duracak diye beklerken,
Haşin bir felaket vurdu tam 11 ili.
Kıyamet buydu bence.
Birkaç dakika önce sımsıcak olan yuvamız,
Dışarıdaki sağanak yağmuru unutturacak kadar soğudu.
Başımıza çökmediyse göğümüz,
Ya şansımızdandı ya da vardı daha ömrümüz
Birbiri ardına aklıma üşüşüverdi sevdiklerim.
Kimini aradım kimine yazdım.
''İyi misin? '' dedim.
Kalp kalbe karşı değilmiş,
Bunu da o gece öğrendim.
Neyse ki çelik gibi güçlüdür yüreğim.
Çocukluktan beri Elif gibi dik,
Bunu da atlattık be güzelim.
Bir de atlatamayanlar var.
Onlar neylesin?
Gel dedim, gelmedin.
Yağmurun altında bir ''nasılsın? '' bekledim.
Demedin.
Korkumun gölgesinde ağardı gökyüzü sensiz.
Sen hep iyi ol e mi, sen hep bensiz.
Kayıt Tarihi : 6.02.2024 02:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Her Ölen Gömülmedi ki
6 Şubat 2023 tarihi
Hiç anmak istemesek de
Hayatta kalanlarımızın
Doğum günüdür belki de
Kim bilir belki de
Her şeye rağmen yaşayanlarımızın
Hiç unutamayacağı
En uzun dakikaların
Yaşandığı kap kara bir andır.İşte o an canlı kalanımızın
Hayallerinin, enkaza gömüldüğü andır.
Belki de enkazın etrafında bir umut,
Kıvranarak bekleyenlerimizin,
Ölüp, ölüp dirildiği zamandır.
Kim bilir belki de hayatı pahasına,
Yataktan fırlayarak çıktığı giysilerle,
Yağışa ve ayaza rağmen,
Enkazı elleriyle eşeleyerek,
Derinden duymak istediği sestir.
Belki de acizlik ve yalnızlık içinde
Hepimizin öldüğü,
Bir kısmımızın gömüldüğü zamandır.
Defne;23/03/2023
şiirinizi
beğeni ile okudm
TÜM YORUMLAR (2)