Gel de Şiiri - Adem Gürsoy

Ne tetikçiye hacet var
Nede mezarcıya
Gözlerin yeter vurulmama
Nefesin yeter
Bir çukura savrulmama
Bakma
Duvar gibi
Kale gibi durmama
Su gibi içime işler sözlerin
Gül dalı gibi kırılır
Cam gibi parça parça olurum

Bazen
Fırtına olur kıyametler koparırım
Dağ başlarında
Bazen
Dalga olur kıyıları döverim
Sanırsın ki yer yerinden oynayacak
Oysa
Bir tebessüm yeter durulmama
İşte o an
Zaman durur
Gelecekte sen
Mazide sensin artık

Birde ağlayışın var
Gözyaşlarında boğulduğum
Balta yemiş kütük gibi
Fazlaca yeter devrilmeme
Yıkıldığım bittiğim yerden
Yeniden başlatır vuslat hissi
Gözlerimi kapar yürürüm
Hatta koşarım
Dur dediğin yere kadar
Sonu uçurum
Sonu sonumda olsa

Gel demen yeter dirilmeme
Ey sitemkar ince sözlüm
Can eriği badem gözlüm
Çiçeğim bebeğim huyu nazlım
Gel de
Ölsem de
Gel de
Gel de…