Karanlığın gölgesi çöktü “omuzlarıma”,
Coşmuş sel gibi yüreğimi yatıştırmaya çalışıyorum.
Aşkın damla damla kan gibi! Akıyor yüreğime,
Dindirmeye çalışıyorum, olmuyor, olmuyor yapamıyorum.
Vay be! Bir unutabilsem...
Nerden bilirdim ki, seni unutamayacağımı,
Akşam güneşin batışını izlerken, sana benzeteceğimi,
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta