İlkin gecenin sessizliğe boğulduğu bir vakit,
Tozlu bir şiir kitabının, en ücra yerinde rastlamıştım sana.
Ve ellerin ruhumda ki derin yaralara merhem,
Gözlerinse kifayetsiz duygularıma tercüman oluvermişti.
Uykuyu mağlup ettiğim bir gün daha düşerken takvimden,
Henüz dakikalar önce tutuşmasını emrettiğim sigaramın,
Cılız dumanı dudağımda ahenkle dans ederken.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta