Geçtiler. Şiiri - Halil İbrahim Çimendağ

Koşar adım geçip gitti seneler,
Bir yaşımdan , bir çağımdan geçtiler…
Kader güldürmedi, derdim yineler,
Bir oldular gül bağımdan geçtiler…

İnandığım her suretin aynısı,
Sayılmıyor beş on diye sayısı,
Sırttan yok ki kurşunların saygısı
Bir sağımdan bir solumdan geçtiler…

Alsam yine sızı alsam yâri koynuma,
Ne çıkardı biraz gelse oynuma,
Çektiklerim vebal miydi boynuma,
Tutulmuşum dimağımdan geçtiler…

Olaydı yar O da bir yar olaydı,
Şen olaydı artık her şey kolaydı
Ömrüm bahar, yine yar da solaydı,
Dinlemedi otağımdan geçtiler…

Ne kadermiş beni yâre seçtiler,
Her düğünde kanlarımı içtiler! NAKARAT
Gençliğimi para diye saçtılar,
Bir ciğerden bir yağımdan geçtiler…

Bilmeyen kalmadı acılarımı,
Kimseyle değişmem sancılarımı
İstemem çalmasın şarkılarımı
Şu türkümden barağımdan geçtiler…

Ben köy çocuğuyum bilenler bilir
Aşık salasına duyanlar gelir
Asıl bu tarla da gidenler kalır
Orağımdan kurağımdan geçtiler…

Rabb’ın imtihanı mahpusun damı,
Yirmi senem gitti yorma adamı!
Yiğitler alıyor benim gadamı,
Şu saçımdan tarağımdan geçtiler…

Artık bunca sene bittim duruldum,
Yarattı kainat, Ay’ a sarıldım.
Bir garip kul iken nasıl darıldım?
Yoruldum ben, durağımdan geçtiler…

Ne kadermiş beni yâre seçtiler,
Her düğünde kanlarımı içtiler NAKARAT
Çimendağ’ın yarasını açtılar,
Bir çimenden bir dağından geçtiler…