gecikmiş zamanlar kenti burası
yaralarını kaşıyan
kaşıdıkça kanatan insanların kenti
usulca geçiyorum geçmişe
ve sen öpüyorsun uçuklu dudaklarımı
kaşıdıkça kanıyor yaralarım
paslı bir kılıç çıkıyor kınından
boynumda hissediyorum
derin bir yara gibi
kanıyorum
her gece bu kabusla uyanıyorum
tanrıya ısmarlıyorum seni
keşkelerim içimde bir kurt gibi kemiriyor
kayıp ruhlar otelinde
ucuz aşk romanları okuyorum
daha sıradan yaşıyorum
daha az seviyorum
yalnız yatıyorum
uzun zaman oldu gözlerinde yanmayalı
sen başka bir evde
başka bir kalpte
bense cüzamlı bir hasta gibi hala geçmişte
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim