Geceyi Üstüme Örttüm Şiiri - Ercan Yıldız

Bir damla yaş süzülür gözlerimden,
Zaman durur, gölgeler düşer gönül duvarıma,
Karanlıklar sarar beni...
Kalbim secdeye varır...
Anlarım o an, her gözyaşının bir dua olduğunu.
Çünkü biliyorum;
Hiç bir karanlık sonsuz değildir...!
Karanlık da Hakkın bir örtüsünüdür.
Umut her zaman aydınlığa çıkmaz...
Gecenin siyahını örterim üzerime...
Akşamlar sabaha çıksın diye.
Ne makam dilerim ne mekan ister gönlüm...
Ben düştüğüm yerden başladım yürümeye,
Acının eşiğini öptüm hamd ederek,
Sevdim kanayan yaralarımı...
Yaraya 'sus!' bastım,
Gönül gurbetinden geçtim...
Yaz günü kaybettiğim umutlarımı,
Zemherinin ayazında aradım...
Isınmak için üşüdüm,
Üşüdükçe yandım...
03/02/2026 - ELAZIĞ