Geceye Yazılan Yazgı Şiiri - Mustafa Alp

her şeyi kaderimiz diye yaşarken
kaderimizi biz yazdığımızı bilmedik.

karanlık, içimize çöreklenmişti çoktan,
adı konmamış korkularla besledik onu,
her susuşta biraz daha büyüdü
ve biz,
büyüyen gölgemizin altında ezildik.

seçtik sandığımız yollar
bizi yavaş yavaş tüketti,
her adımda
kendimizden bir parça düşürdük
kırık bir zamanın içine.

gece,
üstümüze kapanan bir kapıydı artık,
çığlıklarımız duvarlara çarpıp geri döndü,
hiçbir dua
boşluğun içinden geçip bize ulaşmadı.

içimizde ölen şey
sadece umut değildi,
inanmaktı,
bağlanmaktı,
bir sabaha uyanma ihtimaliydi.

ve şimdi,
karanlığın en dip noktasında
şunu anlıyorum.
kader dediğimiz,
kendi ellerimizle kazdığımız
derin bir yalnızlıkmış
.
Mustafa Alp
09/02/2025 05.00