Geceye Yazdım Seni Şiiri - Zeynep Koçar

GECEYE YAZDIM SENİ
Gece çöktü canım, şehrin tüm ışıkları birer birer sustu
Ama benim içimde bir ışık hâlâ yanıyor
Senin adın, biliyor musun insan bazen hiçbir şey söylemeden,en derin duyguları anlatır
Ben de işte böyle,sessizliğin kalbine sakladım seni

Bugün yoruldum biraz,hayat bazen omuzlarımıza gizli ağırlıklar koyuyor ya hani,
Ama ne zaman düşecek gibi olsam aklıma sen geliyorsun
Bir kelimen,bir nefesin,bir hatıran bile koca bir dünyayı kaydırıyor içimden

Sen bana rastlantı gibi gelmedin düşünce gibi de değil, sen hayatın “Al, bu senin payın.” dediği en güzel şeydin,öyle bir yer ettin ki yüreğimde
Ne karanlık sildi seni ne mesafe eksiltti, ne de zaman aşındırdı

Ben seni bazen yağmur kokusunda buluyorum
Bazen bir şarkının yarım kalan notasında,bazen bir fotoğrafın gülüşünde
Ama en çok gecenin içindeki yalnızlığımda buluyorum seni
İnsan en çok o zaman anlar kim kalbine dokunmuş, sen dokundun canım hem de öyle hafif değil dünyamı değiştiren bir yerinden

Bir kelimeyle değil,bir hisle yerleştin içime
Sanki yıllardır beklediğim bir şeydin
Ama adını yerini öğrenmişim gibi
Bak şimdi gece derinleşiyor
Gökyüzü siyaha çalıp duruyor

Ama benim içimde bir renklilik var senin sayende
Bir huzur var,bir sıcaklık
Bir “İyi ki varsın.” diyen sessiz bir nefes
Sen bilmesen de ben her gece böyle kalbime seni yazıyorum

Ve bil istiyorum,
Dünya ne kadar dönerse dönsün
Mevsimler ne kadar değişirse değişsin
Benim içinde senin için ayrılan yer hep aynı kalacak
Kimseye vermediğim kimseyle paylaşmadığım
Yalnızca sana ait bir yer, tek senin için canım

03.02.2026