Gecenin Tek Yıldızı

Ay yavaşça inerken denizin alnına,
Gece saçlarında uyuyan bir masal gibiydi.
Ben adını bilmeden seni seviyordum.

Bir akşamın eşiğinde duruyordu kalbim,
Gökyüzü sessizce yıldızlarını yakıyordu.
Sen yürüyordun, sanki zaman sana yol veriyordu.

Denizin kıyısında bir rüzgâr esti,
Saçların geceyi şiire çevirdi.
Bütün yıldızlar seni okudu.
Ben o ana hapsoldum.

Gözlerimi açtım, gece hâlâ yavaşça nefes alıyordu.
Rüzgâr saçlarımı okşarken sanki düşüm hâlâ devam ediyordu,
Rüya mıydı, gerçek mi ayıramadım,
Ben o an kayboldum.

Bir düşün sınırlarında dolaştım,
Ama gerçeğin kalbimde bıraktığı
Tek yıldız sendin Mona.