Gecenin kalbinde sen Şiiri - Ayşe Yarış

Bir sessizlik var,
yıldızlara sinmiş adın gibi.
Söylesem dağılır gece,
susarsam çoğalıyor yüzün içimde.

Ayın solgun aynasında
ellerim sana uzanıyor hâlâ —
ama ışık hep bir adım geride.

Rüzgâr geçiyor saçlarından belki,
benim yerime dokunarak.
Ve ben,
gökyüzüne yazıyorum seni her gece:
bir yıldız daha düşüyor,
adını anınca.

Gözyaşıyla yazılmış ama dokunulamayan bir mektuptur aslında
Bir ses var içimde,
kelimelere dokunamayan.
Ağlasam, duyar mı beni rüzgâr,
yoksa o da susmayı mı öğrendi benden?

Her cümle eksiliyor,
her suskunluk biraz daha anlatıyor beni.
Kalbim
bir sır gibi büyüyor içimde,
söylesem dağılır,
sussam taşar.