Geçen Gelecek Şiiri - Arif Geç

Yanılışına raptettiğin doğurum ile:
doğrularımı yanlış,
yanlışlarımı doğru,
hükümlerimizi öksüz kıldığın;
Anız yaktığın 4 yana sonsuz şu gövdemde,
bir zamanlar sürüyordum bereketli bakışlarını
ve can alıcı bir hasat başlıyordu her gece,
ben savunuyordum tabiatının yağmurlarını.

Derimin altında debelenen ateş böceklerinin
Yandıkça sönen bu ıslak ve karanlık ateşi,
Kıskandırıyor derin gökte süzülen safiyet meleklerini
Ve öylesine tedbirli ki
güne dönemez artık gök yüzünü.
Geleceğim, geçse de geleceğim söz!
Saklar mısın benim için gökyüzünü?