Gecelerin Çığlığı Şiiri - Barış Yeşiltaş

Gece, göğsüme çöker ağır bir yas gibi,
Ay bile bakamaz yüzüme utanıp.
Yıldızlar sönmüş, gök dilsiz kalmış,
Acı, adımı ezberlemiş çoktan.

Duvarlar dinler ama anlamaz beni,
Her taşta bir vedanın izi var.
Sesim boğulur kendi içimde,
Çığlık olmadan parçalanır kalbim.

Rüzgar, babasını yitirmiş bir çocuk gibi,
Sokaklarda ağlar sabaha kadar.
Kapılar kapalı, dualar yarım,
Dünya bile susar bu karanlıkta.

Gözlerimde biriken yıllar var,
Her biri başka bir kayıp.
Sevdiğim her şey geceye gömülü,
Toprağı hala sıcak, adı anıldıkça.

Zaman, kanayan bir saat gibi,
Durmaz, ama iyileştirmez de.
Hatıralar keskin bıçaklar gibi,
Her an yeniden keser içimi.

Sabah gelmez bu geceye,
Işık yolunu unutmuş.
Gecelerin çığlığıdır bu,
Duyan her kez biraz ölür.

Şair: Barış YEŞİLTAŞ
Tarih: 03,01,2026
Saat: 15:30