Geceler Şahit Şiiri - Hamit Atay

Geceler Şahit

Geceler şahit…
Sustuğum her cümleye,
yutkunduğum her acıya,
kimseye anlatamadığım kırgınlıklarıma.
Gündüz sakladıklarımı
gece önüme serdi kader,
kaçamadım kendimden.

Geceler şahit…
Bir yastığa sığmayan yalnızlığıma,
uykuya direnen gözlerime,
saatlerle konuştuğuma.
Her tik takta biraz daha ağırlaştı içim,
zaman ilerlemedi,
ben eksildim.

Geceler şahit…
Adını anmadan seni düşündüğüme,
unutmuş gibi yapıp
her ayrıntını hatırladığıma.
Karanlıkta daha net görünür bazı yüzler,
ışıklar kapanınca
kalp daha çok konuşur.

Geceler şahit…
Dua diye fısıldadığım cümlelere,
isyanla sabır arasında
sıkışıp kaldığıma.
Bir “neden” düştü içime,
cevabı olmayan,
ama sormaktan vazgeçemediğim.

Geceler şahit…
Güçlü görünme provasına,
kimse görmeden
dağılıp toparlanışıma.
Gündüzlere hazırlandım gecelerde,
yara bandı gibi sardım kendimi,
acıyı belli etmeden.

Ve yine geceler şahit…
Vazgeçmediğime.
Kırıldım ama kopmadım hayattan,
yoruldum ama yola küsmedim.
Sabah olunca yüzüm güler belki,
ama geceler bilir
içimde neler olduğunu.

Geceler şahit…
Ben susarım,
onlar anlatır.
Hamit Atay