Uzanıvermişim pamuk yatağıma.
Yanı başımda bir suskunluk yığını
İmgelenmiş gözüme erişilmez evreler.
Karanlık kılıç kadar keskin ve dar.
Suskunlukta çözülmek bir anda.
Yürek yani; yeni umutlara gonca.
Ve mutluluğu dinlemek dudaklarında
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta