Gece Yürüyüşü ve Herşey Şiiri - Uğurcan ...

Uğurcan Doğan
4

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Gece Yürüyüşü ve Herşey

Şapkamız yamuk, burnumuz çirkin
Dar bir yolda yürüyorum.
Bakımsız saçlarım, soğuk rüzgarda
Zar zor yelleniyor.
Seviniyorum.
Yabancılar yok,
İnsan yok.
Bu gece;
Efraf yine aydınlık,
Gökyüzü açık,
Yıldızlar özgür,
Böcekler mide bulandırıcı;
Yine her şey, olması gerektiği gibi.
Yürüyor veya sürükleniyorum.
Kokan nefesim...
İğrendiriyor.
Dün günlerden Pazardı.
Veya Pazartesi...
Unuttuğum takvimim de
Çoktan unutmuş beni.
Sayfalarında yazan
Üç beş satır güzel sözler,
Manâlarını yitirdi.

Kimi küçük, kimi büyük
Üç beş çakal ağaç...
Manzaramı kapatmış.
Kendilerini manzara sanıyorlar.
Mazîdeki manzaram,
Yerine yenisini koyuyorum.
Gelecekteki manzaralara...
Hatıram olsun
Atılmış birkaç çizik,
Ulu agacın gövdesinde;
Belki birkac yazı,
Duvarlarda.
Söylenmemiş birkaç söz,
Sanki dünyaya haykırır gibi.

Kalbimim sesini duyuyorum,
Bu dar yolda.
Çok mutlu olmadım,
Ölümlü olduğumu hatırladığımda.
Hayat zevk almak için
Çok kısa.
Adil değil,
Hiç.
Gece uzun
Hayat kısayken,
Hiç.

Düşünceler bir ağaç gibi,
Aynı şu biraz önce gördüklerim gibi,
Dallanıp budaklanıyor;
Sen de bu karmaşanın içinde kayboluyorsun
Manzaranı yitiriyorsun.

Yürüyerek veya sürüklenerek
Dallanıp budaklanarak
Yeni bir manzaraya denk geldim.

Kafam karışık,
Şapkam dik,
Gözüm dolunayda,
Ne zaman yitireceğim bu manzarayı?
Diye düşündükten sonra
Arkamı döndüm,
Geldiğim yolu geri yürüdüm.
Etraf aydınlık,
Günlerden Pazartesi veya Salı.
Saat gecenin üstünde.
Rüzgar bu sefer arkamdan esiyor.
Böcekler de gitmişler,
Rastlamadım hiç.
Yine her şey, olması gerektiği gibi.

Uğurcan Doğan
Kayıt Tarihi : 16.2.2020 10:42:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!