Gece yarısı başlar
Gece yürüyüşü...
Yalnızlığın adımlarını saya saya
Hayallere doğru devam eder
Koyu mavinin derinliğinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel olmuş..
Okumak zevkti..
Kutlarım...
'Yaralanmış mutsuz yüreğin
Susmayan sevginin sesi
Ölene kadar duyulacak... '
Güzel şiir Sırma Mersin. Yüreğine sağlık. Tebrikler...
Sadık softa
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta