Ay karanlık bir gün ve yalnız bir gece
Meltem bir şeyler söylüyordu sahile
Deniz durgundu, şimdi sarhoş gibice
Gecenin saçlarını ıslatıyor gizlice.
Dayanamayıp gece, yarı çıplak bir halde
Bulutların altından indi gizlice sahile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Merhaba,sizi bu güzel şiiriniz için tebrik eder,başarılarınızın devamını diler,saygılarımı sunarım.
Dr İbrahim Necati Günay
( www.ultrailan.com )
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta