Titreyen minik lambalar her evin içinde
Usulca sızıyor,sanki geceyi delercesine.
Bu ışıklar kaybolmuş yıldızların hatırası,
Gecenin nefesi gibi bir şarkının yankısı.
Gece lambası rüya gibi kıvrılıyor içinde.
Minik bir yürek feneri, her pencere.
Karanlığın içinden el sallıyor, diyor ki :korkma,
“Buradayım “-bir umut var, küçük de olsa.
Işığı zamanı yavaşlatır el fenerleri gibi,
Çatlak duvarlardan sızan umut zerreleri.
Ruhu bekleyişidir şehrin kırılgan kalbinde,
Vaktin ağır kanatları dinlenir lamba üstünde.
Şehrin nefesi asılı kalır umudun göğünde,
Serilmiş ince bir tül gibi üzerine.
Çekilir gölgeler buradan yavaşça,
Adını söylemez, kendini hissettirir ama.
Kayıt Tarihi : 20.2.2026 20:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir umudunu kaybetmeyenlerin hikâyesidir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!