Karanlık Sokaklar arasında
Gece lambalarının aydınlığıyla yürüyorum
Göz gözü görmüyor sert bir soğuk
Ve ben eski elbiselerimle üşüyorum
Yorgun ve bitkin bir haldeyim
Üstelik açım ve açlıktan başım dönüyor
Vakit gecenin yarısı oldu
Artık gece lambalarıda sönüyor
Nereye gideceğimi bilmeden
Attığım her adımda kayboluyorum
İçimde yangınlar yolumda kara kış varken
Çektiğim her nefeste kahroluyorum
Kayıt Tarihi : 13.7.2025 17:10:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
İnsan bir kere ölür Ben ise nefes aldığım her saniye
Attığım her adımda kayboluyorum
İçimde yangınlar yolumda kara kış varken
Çektiğim her nefeste kahroluyorum
Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Çok teşekkür ederim değerli kardeşim
Beğenen yüreğinize gönlünüze ömrünüze sağlık
TÜM YORUMLAR (2)