Unutulmadan ayrılığın izleri,
Sana bir şiir daha borçluyum...
Sen gideli beri ey gece gözlüm,
Arşınladım durdum acı yolları.
İçli ezgiler ezdi yüreğimi;
Oysa dünyama doğan mavi Güneş’tin,
Kanatlanıp uçtun ufkumun eflatun durağına.
Güller açardı yürek bahçelerimde,
Gözlerin yıldız yıldız bakınca...
Aynalı beşikler salladım dilimde,
Sana ninniler büyüttüm içimde.
Hangi mevsimin gülüsün, hangi bahçenin?
Yıldızın ne, burcun ne; bilir misin?
Saklıyorum sen dolu şiirleri cebimde,
İyi ki geldin, iyi ki geçtin dünyamdan.
Şiirimde saklım, şarkımda bestem;
Ay’ım, Güneş’im, gece gözlüm benim...
Geceler kederinden karanlık yokluğuna,
Bir damla ışık ver mühürlü gözlerinden;
Aydınlansın pencerem, dirilsin çiçeklerim.
Rüzgârın o keskin ıslığı silinsin kulaklarımdan...
Ay ışığı vursun yeniden denize,
Dalgalar bizim şarkımızı söylesin.
Gel artık...
Gece gözlüm.
Kayıt Tarihi : 21.3.2026 21:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!