Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok güzel ironik bir sorgulama sevgiyi uygulama istemi yaşamın sevgisiz anlamının olmadığını insana ihtiyacı olan bir dünya gerçekler ve çağımız karmaşası gizler saygılar
Gece'yle Gündüz
kıyamete kadar sadece aşıkların gönüllerinde bir araya gelebilir...!
mükemmel bir kurgu ve mükemmel bir şiir Can Dost'um...Gönlünde bir olsun hep Gece ve Gündüz..tebrikler
sevgi ve saygıyla
hasan basri kale
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta