Gece Şiiri - Akın Mansur

her şey bitiyor işte..sevgimiz,aşkımız,biz
zamana yenik düştük,toparlayamadık bir daha..
zamanın içinde kaybolanlar bulunabilir mi?
geri kazanılabilir mi zamanla yitirdiklerimiz?
unutabilir miyiz geçmişi yeni başlangıçlar için?
bir daha bağlanabilir miyiz eskisi gibi?
ne kadar da sevmiştik oysa..
sırılsıklam aşıktık birbirimize
hayretle bakıyorlardı bizim aşkımıza..
imreniyorlardı ne de çok seviyorlar diye
biz; özeldik,güzeldik...
masum bir aşktı bu..
ve masum olan her şey gibi bir sonu vardı.
zaten masum olan her şey bitmez miydi bir gün?
biterdi,bitti...
kim kaybetti peki?
ben mi? sen mi? biz mi? aşk mı?
hepimiz kaybettik...
aşk,bizim aşkımızı bitirdiği için kaybetti.
fakat en büyük kaybı biz verdik birbirimizi kaybederek..
kimsenin umurunda olmadık kaybedince...
önemli de değildi bu seni kaybettikten sonra
ben seni kaybetmişim,gerisi kimin umurunda?
senden sonra,gecelere aşık oldum,gecelerde teselli buldum..
beni sadece geceler anladı.
güneşin doğuşunu istemez oldum..
çünkü gecelerde masumdu bizim gibi,bitmemeliydi...
şimdi ben gecelerde teselli bulurken sen nerelerdesin?
bir daha karşılaşırsak ne dersin?
beni unut,bende seni unuttum mu?
yoksa;
beni unut,çünkü ben unutamıyorum mu?
ikisi de birbirinden kötü,ikisi de birbirinden acı...
çünkü ikisinde de benden yapamayacağım bir şey istiyorsun...
ikisinde de seni unutmamı istiyorsun...
unutamam sevgili...
ne geçmişi ne yaşanmışlıkları ne de seni unutmam...
sen unutsan da unutmasan da...