Bir şiirdir gecenin tekdüzeliğinde yazılmış,
Şimdi kulaklarında eskilerden bir melodi solmuş sararmış,
Gökyüzünde parlayan yıldızlar kadar uzakmış,
Yalnız kalınca ömür usulca ölürmüş,
Geceleri ıssızlığa bürünür sokaklar,
Çekilir bir yerlere insanlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta