Gece Şiiri - İlayda Yalçın

Beni geceye ver

En sessiz anında git ona

Ve usulca kollarına bırak beni

Sakın konuşma beni anlatma

Sükuneti sever gece, gizemi sever.

Beni uyandırma sakın

Uyanırsam eğer

Ağlarım.

Ağlarsam ürker gece kaçar güneşe.

Dinlemeyi sevmez o

Kendini bırakırsan ona

İliklerine kadar uzanır önce

Teslim olmanı bekler sessizce

Ve hisseder, konuşmaksızın seni anlar gece

Beni iyi tanır o

Derinliğinde yaşadığım aşklarımı en iyi o bilir

En iyi o bilir karanlığında kaybolduğum zamanlarımı

Ve kendime dost bellediğim yalnızlığımı…

Bir başınalığı sever gece

Kimi zaman hoyrat anımda teslim olmuşumdur

Kimi zamansa hüzünlü

Bazen savurmuştur beni sonsuzluğunda bir baştan bir başa

Bazense gizlemiştir olduğum yerde

Ürkmüş bir çocuk misali

Sığınmışımdır sıcaklığına…