Geç Kalmadan Şiiri - Mustafa Alp

hayat, avuçlarımızın arasından
sessizce kayan bir su gibi,
tutmaya çalıştıkça eksilen,
seyrettikçe uzaklaşan bir su.
ne gideni geri çağırır sesimiz,
ne de dünün kapısını yeniden aralar sabah.
zaman, kırık bir aynadır,
düşen parçası yerine oturmaz.

bir gün uyanırsın,
pencerenin kenarında unutulmuş bir mevsim gibi
solmuştur içindeki heves.
daha vakit var dediğin ne varsa
takvim yapraklarının arasında sararıp
toz olur.
oysa kalbin, beklemeyi bilmez,
atmak için sebep ister,
sevmek için cesaret.

fırsat varken yaşa.
güneş omzuna düşmüşken,
rüzgar saçlarını dağıtmışken,
bir ses seni çağırmışken
arkana bakma.
çünkü tereddüt,
en ağır zincirdir insanın bileğinde.

seviyorsan söyle.
kırılacaksan kırıl.
yanılacaksan yanıl ama
susarak eksilme.
içinde büyüttüğün kelimeler
bir gün boğazında düğüm olur.
geç kalmış bir itirafın
kimseye faydası dokunmaz.

zamanın merhameti yoktur.
ne gençliğini saklar senin için
ne de gözlerindeki ışığı.
bir sabah aynaya baktığında
yabancı bir yüzle karşılaşırsın,
ne çabuk? dersin,
ama cevap gelmez hiçbir yerden.

o yüzden
erteleme mutluluğu.
en güzel gömleğini
özel bir gün'e saklama,
belki de en özel gün
bugündür,
ama sen fark etmezsin.

anneni ara mesela,
sesini özlemişken daha çok.
babanın omzuna dokun,
hala sıcakken elleri.
dostuna sarıl,
yarın belki başka bir şehir
ya da başka bir hayat alır onu senden.

fırsat varken yaşa.
yağmura çık, ıslan.
denize gir, korksan da.
bir şarkıya eşlik et
sesin titrerse bile.
çünkü yarım bırakılmış cesaretler
geceleri insanın yastığına oturur
ve uyutmaz.

hayat, bekleyenleri ödüllendirmez her zaman.
bazen en çok düşenler öğrenir yürümeyi,
en çok yananlar anlar ateşi.
acıdan korkma,
çünkü pişmanlık,
acıdan daha uzun yaşar.

bir gün
keşke dememek için
bugün iyi ki de.
içindeki çocuğu
yarına erteleme.
koşsun, gülsün, sevsin,
dizleri kanasa da
kalbi kanamasın.

giden gider.
zaman geçer.
takvimler değişir,
şehirler dönüşür,
insanlar susar.
ama yaşanmamış anlar
hep aynı yerde kalır,
içinde.

fırsat varken yaşa,
çünkü hayat
geri sarılmayan bir film,
tekrar etmeyen bir sahnedir.
ve perde kapandığında
alkış da, pişmanlık da
aynı sessizliğe karışır.

ya şimdi yaşayacaksın
kalbinin sesini,
ya da yıllar sonra
aynı kalbin fısıltısıyla
ah… diyeceksin.

seçim senin.
ama zaman
hiç kimsenin değil.