Bir Gün Anlarsın Şiiri - Yusuf Şeker

Bir Gün Anlarsın

Gün gelir ki bir gün pişman olursun,
Ömür geçip sağlık gittikten sonra.
Aynaya bakar da susar durursun,
Ömür bitip gençlik gittikten sonra.

Dost sandıkların birer birer eksilir,
Kalabalıklar dağılır, bir hüzün gelir.
Ne sesin duyulur ne de alkış kalır,
Yalnızlık çöker gün bittikten sonra.

Zaman ağır ağır yük olur omzuna,
Hatıralar düşer akşamın tozuna.
“Keşke”ler dizilir suskun ağzına,
Sözün anlamı geç kaldıktan sonra.

Bir fincan çayla oyalanır canlar
Takvim yaprağı senden bir şeyler çalar.
Koştuğun yollar artık, dar gelir sıkar.
Ayaklar yorulur güç tükendikten sonra.

Bir sabah uyanır, durup dinlersin,
Kalbinin sesini yeniden anlarsın.
Ne hırsın kalmıştır ne de hevesin,
Dünya susar, sen sustuktan sonra.

Geçmiş bir gölge gibi düşer peşine,
Yanlışlar dizilir gecenin köşesine.
O an affetmek gelir insanın işine,
Kinler yorup canı yıktıktan sonra.

Sonra anlarsın; geç değil her nefes,
Bir tebessüm bile ederken bir heves.
İnsan insana muhtaçtır, hepsi bu ses,
Hayat değer kazanır paylaştıktan sonra.

Ömür bir misafir, sessizce geçer,
Ne aldıysan kalır, ne verdinse yeter.
İnsan en gerçek hâlini o an seçer,
Her şey susup vicdan konuştuktan sonra.
Yusuf şeker