Gazze Şiiri - Servet Balıbey

Bir silah çeker kalbim silaha dokunmadan
Can alamaz ellerim utanır karıncadan
Yürümek Habil gibi zalimin kör gözüne
Yürüyor bütün gazze ölümlerden korkmadan

Bana el uzatsanda ben bebeklere Kıymam
Silahına davransan bir adım geri atmam
Toprağın üstü benim altı da benim olsun
Girerim o toprağa beslensin olsun vatan

Teselliye gerek yok dünyaya aldanmamış
Yuvayı kurmuş anne mezarlıktan kopmamış
Her yavruya bir tabak koyuyor sofra kurup
Mezar taşları yemez karınlar acıkmamış

Bu sınav tüm dünyanın yüklenen tek Filistin
Mancınıkta İbrahim avucunda ateşin
Bu kadar çok sabretme eyyüp yere yığıldı
Bebekler bu davanın toprağında ki ekin

Filizlenir mi yusuf toprağa konan yavru
Annelerin gözyaşı besler her sütten duru
Sen ki çöllerin tuzlu kuyularından doğdun
Yeşersin ey Allahım bebeklerden bir ordu

Şehit şehit anneler zülme şahit bebekler
Böylesini görmedi tarihte derinlikler
Peygamber sabrı derler övülmüş makam senin
Müjdeler olsun gazze senin bütün cennetler

Övecek olsam seni utanır dönmez dilim
Senin haklı davanda kucağımda ellerim
Gazze seferler olsa burdan o cehenneme
İbrahim olup fırlar yangınına girerim