Gaşiye Şiiri - Mehmet Tok 2

Hiç bitkilere baktınızmı,
Hepsi göğe kaldırmış başı.
Ne aldı yerden verir sırrı,
Dostamı dönmüş yaprakları.

Selvinin yükselme hırsları,
Derviş gibi Sallar dalları.
Varmak için uzar boyları,
Dostamı dönmüş yaprakları.

Ruku etmiş buğdayın başı,
Kucak açmış gibi kolları.
Yel ile sallanır dalları,
Dostamı dönmüş yaprakları.

Gül'ün Topraktadır kökleri
Su ile büyür sürgünleri.
Tomurcuk altında dikeni,
Rahman zikreder dilleri.

Lale boyun eymiş Rabb'ine,
Sanki razı her bir şeyine.
Vaz geçmiş güzelliklerine,
Dostamı dönmüş bedenleri.

Papatyada var sarı beyaz,
Bakın yine gelmiş bahar yaz.
Açmış dalın ediyor niyaz,
Dostamı dönmüş yaprakları.

Herbirine baktık hayret ile.
Yeşil içinde kırmızı niye.
Bil bunu sen Rabb'in ne yüce,
Dostamı dönmüş Zahiri'de.

Fakir Mehmet zoru anladı,
Taş toprak bile onu andı.
En son bu fakirde anladı,
Her şey onun ile tatlandı.